17 Ocak 2014 Cuma

Biraz Mutluluk, Biraz Teşekkür

Epey oldu yazmayalı. Güzel haberler alınca, hayatımdaki çoğu şey yolunda gitmeye başlayınca geri geldim. Yine buraya sığındım, içimi dökmeden rahat edemedim. :)

Yaklaşık 2 aydır kardiyoloji-göğüs hastalıkları-enfeksiyon üçlüsünden oluşan, toplam 5 staj barındıran 4. sınıfın en zor 2. stajını alıyordum.Oldukça yoğundu. Her sabah 8.30'da hasta başı, hastaneden en erken 4-5 gibi çıkabilmek, her hafta hasta dosyaları vesaire... Bir taraftan yürüttüğüm çevirmenliği ve sağa sola yazdığım yazıları da bırakmayınca bir ara nefes aldığımı bile unutma aşamasına geldim. Sürekli ayaktaydım, hafta içleri 3-4, hafta sonları maximum 7-8 saat uyuyabildim. Gözümü daldırıp saatlerce tavanla bakışamadım, oturup boş boş kendimi dinleyemedim. Sürekli meşguliyet, sürekli dolu bir kafa, stres, gerginlik derken sınav yaklaştıkça tükendiğimi hissediyordum.

Çoğunuz twitter hesabımı takip ediyorsunuz. Aslında normal bir okul stajıydı ama iş de eklenince, ve eve kapanmayı, asosyal olmayı sevmeyen biri olduğum için; aman dizilerden eksik kalmayayım, aman spor da yapayım, yok şu yok bu derken oldukça bunaldım. Çok kişiyi de bunaltmışımdır eminim :)

Bugun 1 hafta oldu İstanbul'a geleli. Kendimle yüzleşiyorum sınavdan çıktığımdan beri. Eğer bu stajdan kalsaydım, ek işlerimi, hayatımdaki diğer zaman alan şeyleri gözden geçirecek ve çeki düzen verecektim. Fakat 90'la geçtim stajı. Geçmeyi bir kenara bırakırsak, kendim için adeta bir ütopya olan bir notla geçtim. Ve anladım ki bu işin asıl püf noktası düzenli olmak. Size klişe gelebilir ama hayatınızı planlarsanız, bir gün 24 saat olmaktan çıkıyor ve her saati verimli bir şekilde değerlendirebiliyorsunuz. Şimdi sadece bir staj geçtim diye sanki Tus'u kazanmışım gibi mutlu olmam garip gelebilir ama hayatımdaki en önemli dönüm noktalarından birini başarıyla atlattığım, işi bırakıp hayatımın %100'ünü okulla doldurma kararından döndüğüm için inanılmaz mutluyum. Bu düzen ne kadar giderse böyle götürmeyi planlıyorum.

Sınav zamanında twitter'a oldukça açtım kendimi. İnsanlar bayağı bayağı hayatımın içine girmeye başladı. Sınavım var diye gece bana dua edenler, başarırsın sen diyerek yüreklendirmeye çalışanlar, mail hesabıma gelen onlarca güzel söz, mail beni acayip mutlu etti ve güçlendirdi. Küçücük kızlar, liseli öğrenciler idolümüzsün dediler, dönüp baktım kendime, galiba ben güzel bir yol çizmişim dedim. Takdir edilmek beni inanılmaz yüreklendirdi. Arkama binlerce kişinin desteğini alarak yaptım ne yaptıysam. Ve iyi ki dedim açmışım bu hesabı. Hayatımda görmediğim, belki de hiçbir zaman göremeyeceğim kişilerin sözlerinin bu kadar işe yarayacağını tahmin bile edemezdim.

Sözün özü, bana destek olan, dualarını esirgemeyen, ayrıca mesleğime, bilgime güvenip bana sırlarını, hastalıklarını anlatan insanlara binlerce kez teşekkür ederim. İleride güzel bir işi yapıyor olacağımın kanıtı oldunuz şimdiden. Tanıdığım insanların yanına sizin de desteğinizi ekleyerek kalan 2,5 yılı başarılarla doldurarak bitirmek ve kalifiye bir doktor olmak dileğiyle... İyi ki varsınız!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Hay ağzına sağlık dedi ve ekledi;