23 Aralık 2011 Cuma

Hayat Dediğin Paylaşınca Çoğalıyor, Sen Kalkmış Yalnızlıktan Bahsediyorsun

Hayatında her şey ol, herkes ol ama hiçbir zaman yalnız olma. Yalnızlık havalı gelir, hoş gelir ama boştur. Kafayı dinlerim rahat ederim dersin ama bir süre sonra kafanda dinleyecek bir şey de kalmaz. Paylaşamıyorsundur çünkü. Yanında olacak bir nefes kafana yeni şeyler dolduracak ki sen de dinleyebilesin.

Hayat tek başına dolduramayacağın kadar uzun. Her zaman yanında bir ses, bir soluk olsun. Birileri yanında ağzından karbondioksit salabilsin atmosfere. Havayı kirletecekseniz bile birlikte kirletin.

Şimdi içinden geçiriyorsun, yanımda insan olmazsa televizyon var, kitap var, müzik var diye. Evet varlar. Ama yanında değiller aslında. Televizyonun bir kablosu yansa sönecek, kitabın bir rüzgar esse kapağı kapanacak, teybin şarjı bitse müzik de bitecek. Ama insan öyle mi? Yanındakini tek tuşa basıp susturabilir misin? Hayır. Şu saatte konuşacaksın, şunları söyleyeceksin diye onu programlayabilir misin? Hayır. İşte bu yüzden sen istemediğin anlarda bile konuşabilecek, yeri geldiğinde seni bunaltacak, bazen de yanlış yola girmişsen seni zorla tutup çekecek biri lazım, bir can lazım yanına. Her şeyin senin istediğin gibi olmayacağını, elindeki kumandayla hayatını kumanda edemeyeceğini anlatacak bir can.

Sen hiç yalnız yemek yedin mi? Ben yedim. Yemez olaydım diyorum her seferinde. Zorum neydi hala hatırlamıyorum, yemek yemek sonuna kadar işteş bir eylem olmalı bana göre. Sen çatalı bıçağı bırakıp çiğnemeye koyulmuşken, karşındakinin çatal bıçak seslerini duyup tekrar acıkmalısın. Babaannenin ''yemekte konuşulmaz'' kuralını birlikte bozmalısınız.

Hayat o kadar karşılıklı ki, doğarken aldığın ilk nefesi bile ölürken geri veriyorsun düşünsene. Ne kadar veririsen o kadar alıyorsun. Yanında birileri olmalı ki hayatını paylaşacağın, verip alacağın; belki ondan bir yeni kelime öğrenirsin. Belki yeni bir renk katar rutinlerine.

İşte sırf bu yüzden asla yalnız yemek yeme, konuşmayı unutacak kadar yalnız kalma, yalnız yaşama. Hayatta her şey ol, herkes ol ama asla yalnız olma.

6 yorum:

  1. çok güzel yazmışsın eline yüreğine sağlık...

    YanıtlaSil
  2. evet gercekten yalniz yemek yemek cok kötü... ben yiyemem mutlaka kendime dizi acarim ya da film.. bide genel olarak yazin hosuma gitti !

    YanıtlaSil
  3. aynen ben de ya, çıkarttığım seslerden bile irrite oluyorum. teşekkürler:)

    YanıtlaSil
  4. süper yazmışsın, duygularımın tercümanısın yani. :D ellerine sağlık

    YanıtlaSil

Hay ağzına sağlık dedi ve ekledi;